#บทเชิญครูประทับ (สายโบราณขลัง)
ตั้งจิต สวดว่า “นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ” (3 จบ)
โอม ครูบรมครู ครูผู้เรืองฤทธิ์ ครูผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชา
ครูผู้รักษาศิษย์ทุกชั้นฟ้า ทั้งครูมนุษย์ ครูทิพย์ ครูพรหม ครูเทพยดา
ครูฤๅษี ครูบาอาจารย์ทั่วจักรวาล บัดนี้ข้าพเจ้า…(เอ่ยชื่อ)…
ขอนอบน้อมกาย วาจา ใจ ด้วยเศียรเกล้าเหนือเกศา
หากมีบุญสัมพันธ์ต่อกันมา แต่กาลก่อน ภพก่อน ชาติใด
ขอจงได้โปรดเมตตา ลงมาประสิทธิ์ประสาท
มาประทับ ณ กายนี้ ใจนี้ เปิดทางจิต เปิดทางญาณ
เปิดดวงปัญญาให้สว่างกระจ่างแจ้ง ขอพลังครูจงไหลผ่าน
ดุจสายน้ำแห่งธรรม ชำระล้างอวิชชาในจิตนี้
สิ่งอัปมงคลใด สิ่งไม่บริสุทธิ์ใด จงถอย จงดับ จงสลาย
เหลือไว้เพียง แสงแห่งครู แสงแห่งธรรม
สถิตอยู่ ณ กาย วาจา ใจ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
ขอให้ชีวิตนี้ อยู่ในความคุ้มครองของครูบาอาจารย์
ให้เดินในทางที่ถูกต้อง เพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์
ตามวาระ ตามบุญ ตามหน้าที่ สาธุ สาธุ สาธุ
“ ถ้าคุณอ่านบทนี้แล้วขนลุก นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…
แต่อาจเป็นเพราะ ‘ครูของคุณกำลังรับรู้ ’ ”